Samochodowy układ kierowniczy dzieli się na dwie kategorie: mechaniczny układ kierowniczy i układ wspomagania kierownicy.
Mechaniczny układ kierowniczy
Mechaniczny układ kierowniczy wykorzystuje energię fizyczną kierowcy jako energię kierowania. Mechaniczny układ kierowniczy składa się z mechanizmu kierowniczego, przekładni kierowniczej i mechanizmu przekładni kierowniczej.
FIGA. 1 jest schematem ideowym składu i rozmieszczenia mechanicznego układu kierowniczego. Gdy samochód skręca, kierowca wywiera moment obrotowy na kierownicę 1. Moment obrotowy jest doprowadzany do przekładni kierowniczej 5 przez wał kierowniczy 2, przegub uniwersalny 3 kierownicy i wał napędowy 4. Kierunek obrotowy jest zwiększany przez przekładnię kierowniczą i ruch po spowolnieniu przenoszony jest na wahacz 6, a następnie na ramię zwrotnicy 8, zamocowane na przegubie skrętu w lewo 9 przez drążek kierowniczy 7, tak że podpiera przegub skrętu w lewo i koło skrętu w lewo, które podpiera są odchylone. Trapez kierowniczy jest również przewidziany do odchylenia odpowiednio zwrotnicy kierowniczej 13 i jej wspierającej prawej kierownicy. Trapez kierowniczy składa się z ramion trapezowych 10 i 12 zamocowanych na lewym i prawym zwrotnicy oraz drążka kierowniczego 11 połączonego z ramionami trapezowymi jako zawiasy kulowe.
Szereg komponentów i części od kierownicy do wału kierownicy należy do mechanizmu kierowniczego. Szereg komponentów i części (z wyjątkiem zwrotnic) od ramienia kierowniczego do trapezu kierowniczego należy do mechanizmu kierowniczego.
Wspomaganie układu kierowniczego
Wspomaganie układu kierowniczego to układ kierowniczy, który wykorzystuje zarówno siłę kierowcy, jak i moc silnika jako energię kierowania. W normalnych warunkach kierowca zapewnia jedynie niewielką część mocy wymaganej do kierowania, podczas gdy większość jest dostarczana przez silnik przez wspomaganie kierownicy. Jednak w przypadku awarii układu wspomagania kierowca kierowca powinien mieć możliwość samodzielnego podjęcia się zadania kierowania. Dlatego układ wspomagania kierownicy powstaje przez dodanie urządzenia wspomagania kierownicy do mechanicznego układu kierowniczego.
W przypadku pojazdów ciężarowych o maksymalnej masie całkowitej większej niż 50 ton, gdy nastąpi awaria układu wspomagania kierownicy, siła wywierana przez kierowcę na przegub kierowniczy za pośrednictwem przekładni mechanicznej jest daleka od wystarczającej do odchylenia kierownicy i wykonania kierowania. Dlatego wspomaganie kierownicy tego rodzaju samochodu powinno być szczególnie niezawodne.
FIGA. 2 przedstawia skład hydraulicznego układu wspomagania kierownicy i schemat ideowy układu rurociągów hydraulicznego urządzenia wspomagania kierownicy. Elementy wspomagania układu kierowniczego to zbiornik układu kierowniczego 9, pompa olejowa układu kierowniczego 10, zawór sterujący układu kierowniczego 5 i siłownik wspomagania układu kierowniczego 12. Gdy kierowca obraca kierownicą 1 przeciwnie do ruchu wskazówek zegara (w lewo), wahacz kierowniczy 7 napędza drążek kierowniczy 6 Naprzód. Napięcie prostego cięgła ACTS na ramieniu zwrotnicy 4 i przechodzi na trapezoidalne ramię 3 i poprzeczny drążek kierowniczy 11 w celu przesunięcia go w prawo. W tym samym czasie drążek kierowniczy napędza również zawór suwakowy w zaworze sterującym 5, tak że prawa komora cylindra 12 układu kierowniczego jest połączona ze zbiornikiem układu kierowniczego pod ciśnieniem zerowym. Olej pod wysokim ciśnieniem z pompy olejowej 10 dostaje się do lewej komory siłownika wspomagania kierownicy, więc tłok siłownika wspomagania kierownicy odbiera siłę hydrauliczną w prawo i jest przyłożony do dźwigni 11 przez popychacz, co powoduje przesunięcie do prawo. W ten sposób mały moment sterujący przykładany przez kierowcę do kierownicy może pokonać moment oporu kierowania przykładany przez podłoże do kierownicy.
